In zure bodems kunnen overtollige sulfaationen de zuurgraad van de bodem verergeren en zelfs de toxiciteit van actief aluminium en ijzer voor gewassen verergeren. Onder overstroomde omstandigheden worden overtollige sulfaationen gereduceerd tot waterstofsulfide, wat wortelbeschadiging en zwartverkleuring veroorzaakt. Daarom moet langdurige toepassing van kaliumsulfaat worden gecombineerd met stalmest, alkalische fosfaatmeststoffen en kalk om de zuurgraad te verminderen. In de praktijk moeten ook drainage- en velddroogmaatregelen worden genomen om de beluchting te verbeteren.
In kalkrijke bodems reageren sulfaationen met calciumionen in de bodem en vormen onoplosbaar calciumsulfaat (gips). Overmatig calciumsulfaat kan bodemverdichting veroorzaken; in dit geval is een grotere toepassing van stalmest cruciaal.
Het is vooral gunstig voor chloor-gevoelige gewassen zoals tabak, thee, druiven, suikerriet, suikerbieten, watermeloenen en aardappelen. Het toepassen van kaliumsulfaat verhoogt niet alleen de opbrengst, maar verbetert ook de kwaliteit. Kaliumsulfaat is duurder en minder gemakkelijk verkrijgbaar dan kaliumchloride; daarom moet het voornamelijk worden gebruikt voor chloor-gevoelige en zwavel- en kalium-minnende marktgewassen voor een beter rendement.
Deze meststof is een fysiologisch zuur zout; de toepassing ervan in alkalische bodems kan de pH van de bodem verlagen.
